5 Ekim 2008

KENDİNİ ARATTI


bi akrabam vardı,
adı İsmail.
beraber radyoculuk da yaptık.
uzun boylu yakışıklı....
arkadaşımdı.

gel zaman git zaman
evlendi ve ayrıldı.
hataları yüzündendi belki.
hatta hataların çoğu ondaydı
kimbilir.
ne kadar düzeltmeye çaba sarfetti ise
olmadı.
......

bana pek oralı olmadığını filan söylüyordu.
fakat ben biliyordum
seviyordu.
ve kurtarmak için herşeyi yapmaya hazırdı.

bir gün ona dedim ki
"ismail sana yapamayacağın birşey söyleyeceğim
eğer o'nu istiyorsan tek çaren bu"
sözümü dinlerdi....

ona dedim ki;
"ölmüşsün gibi yap."

İsmail başka bir şehirde iş bulmuştu.
göz doldurmak için aradığı,
parayı ve kariyeri de...

ve haala "çocuğunu görme" ziyaretlerini
abartıp duruyordu.

git ve gelme kardeşim benim.
arama...
sorma...
.....

ölmüş gibi yapamamıştı neticede
ama daha ötesini yaptı.

birgün up uzun cansız bedeni geldi
evlerinin önüne.
bahar aylarıydı.
bir iş seyahati
ve trafik kazası...

sicim gibi bir yağmurun altında
arbasını sonsuzluğa sürmüştü.
ayrıldığı eşini teselli etmek mümkün olmadı.
"hakkımı helal ediyorum" diye
haykırıyordu cenaze başında.

oysa kaç kez kavgalarında
"hakkımı helal etmiyorum" sözlerine tanık olmuştum.
hak ne kadar ucuzlamıştı birden!
toptan helal ediliveriyordu....

"ölmek mi lazım?" diye düşündüm.
....
sanırım öyleydi.
ölmek lazımdı ve bu tek çareydi.
İsmail sözümü tutmuştu.

geçtiğimiz kurban bayramı arefesinde
görüşmüştük en son.
ondan bu yana bir telefonumuz bile yok.

pek çok arardı, pek az arardım.
bize bişey olsa en evvel o yetişirdi.
amerikada olsa gelirdi.
bu bayram yoktu.

pek karşılıksız kaldı ama dünyada,
iyilikleri pek çoktu.

ölümü bize çok şey anlattı.


K®HAN

12 yorum:

Karōshi dedi ki...

Anlatır ölümler ooo ooo ne çok şeyler.. Ama anlar mıyız ki gerçekten.. Anlarız ama unuturuz.. Unutmazsak ... yok olmuyor.. Unutmadan devam edemiyoruz..

beenmaya dedi ki...

yaşamın da çok şey anlatacağı ve bizim de anlayabileceğimiz günler olur mu birgün dersin...

gramafon dedi ki...

Acıyı çeken bilir, ya da acı çekene yakınsak kanımızla, canımızla; o zaman duyarız içimizde...

Şairinde dedigi gibi.

Olgunluk acıya gülmekte.
Büyüklük kötüyü sevmekte.
Yaşamak şerefli ölmekte.
Kalplerde yaşamakmış ölmek.

ferkul dedi ki...

sanırım yaşanmış bir hikaye

alınacak çok ders var...
düşünmek gerek..

korhan dedi ki...

@karöshi;
unutmadan devam edilebilir belki,

unutmaya çalışmak,
unutmak için sarfedilen çaba bozuyor insanı.

kendi haline bırakmıyoruz ki devam etsin :)

@been maya;
ne anlatımlar kaçırıyoz bir bilebilsek :)


@gramafon;
ya da ölmemek...

@ferkul;
evet yaşam hikayemizden,
taze bir alıntıdır.
virgülüne dokunulmamıştır.

galiphan dedi ki...

Dünya bir penceredir her gelen baktı geçti der dedem...
O'nun la aramızda bir fark yok aslında hepimiz bilmekteyiz bu pencerenin biz bakarken kapanacağını da...

umuthuzmeleri dedi ki...

Ölmemiz gerek,
ölmeden evvel,
yaşatmak için
Ölmemiz gerek...
Bakma kimse yaşamıyor hakkıyla ölebilenlerden başka..
İyi ki bizle de paylaştınız bu vefat haberini..:(

K®HAN dedi ki...

@umuthuzmeleri,

"Bütün lezzetleri acılaştıran ölümü çok zikredin."
bir peygamber tavsyesi...

elchattabib'e hoş geldiniz.

Adsız dedi ki...

er yada geç gelicek azrail
sen ne kadar kaçsanda
koşsanda
uçsanda...
yarım kalan işlerin olucak hayatta
sevdiklerin kalıcak
sevenler ağlıcak
kalpler buruk kalıcak...
sen elveda dediğinde dünyaya.

ne kadar "ınga" desende,
"adta" olucak alıcan cevap.

üstad ne güzel der:

ölüm ölene bayram, bayrama sevinmek var
oh ne güzel bayramda tahta ata binmek var.

............

ötede hesaba çekilmeden önce, hesaba çek kendini...

emeğinize sağlık, güzel konulara değinmişsiniz.muhabbetle...

K®HAN dedi ki...

@Adsız,

hoşgeldiniz,
asıl ben teşekkür ediyorum
güzel cümleleriniz için size.
selametle...

Adsız dedi ki...

ölümü bilerek yaşamak.. her gece, yarın sabaha çıkacağımızdan ne kadar da emin uyuyoruz...

gül dedi ki...

Maşallah,burada herkes şair mişde haberim yokmuş :)sık,kulananlara ekledim.Hayırlı akşamlar