kahramanlık hikâyeleri uydurmak maharet ister evet.
ama pek de zor değildir hani
esası da yoksa tarihinizde
-ki olmadığı uydurukçuluklarından bellidir-
dilediğiniz gibi uydurursunuz.
gerçek kahramanlardan bahsedecekseniz eğer,
iş değişir.
sadece maharet yetmez çünkü
kelimeler kifayetsiz kalır; yürek de ister.
evet,
gerçek kahramanlıkları hakkıyla övebilen
hiç değille bir kahramandır
ve belki daha fazlası…
işte şimdi,
tarihinin, kim olduğunun ve asıl gayesinin,
farkında olan kahramanlar
bir bir kalemlerini kuşanıyorlar yeniden
lakin,
söz konusu Çanakkale Kahramanları olduğunda
hâlâ O konuşur, bütün kalemler O'nu dinler ve
yukarıdaki iddiamıza da kendi bizzat delil teşkil eder.
Çanakkale Şehitlerine
.........
Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,
O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, rûhunla beraber gezer ecrâmı adın;
Sen ki, a'sâra gömülsen taşacaksın...Heyhât,
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bucihât..
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana âğûşunu açmış duruyor Peygamber.
Mehmet Akif Ersoy
"ordunun zaferini başa vermek ve o başın kusurunu koskoca bir orduya yüklemek, binler hayırları bir tek hayra indirmek ve bir tek kusuru binler kusur yapmaktır."
meçhul asker
eğer tüm bu kahramanlık payesi
tek bir askere verilecekse,
o ancak meçhul asker olabilir.
ki yaralı düşman askerini
kucağında taşımak gibi bir insanlığı
bu dünya bir daha görmemiştir.
öyle büyüktür ki yaptığı iş;
yıllardır kaidesi boş durur da,
heykeli hala dikilememiştir.
@korhanya
K®HAN
.png "English"){kind=small}
çoğu zaman markanın açtığı boşluğu,
o markayla satılan ürün de dolduramaz.
sandırılana aşık olur, olanla yetinirsiniz.
bu mudur?
Budur ama genelde yetinme değil yetinememe durumu hakimdir denebilir:)
doğru,
kanaat az bulunur bir erdemdir.
insanın taleplerinin tam karşılığı ne yazık ki dünya da yok.
satıcılar dünyayı satarken cenneti gösterir.